Daan, 3 april 2011
Verenigde Staten , Lincoln,NE 14°

Voorbereiding

Hallo allemaal,

Over 1,5 maand zit mijn USA ervaring er alweer op, gaat eigenlijk best snel he? Ik vind van wel, tenminste.

Over 9 dagen vertrekken mijn geweldige teamgenoten, coaches en ik naar Detroit voor mijn laatste NCAA National Championships! We hebben de afgelopen weken echt keihard gewerkt aan fysieke verbeteringen, het dichter bij elkaar komen van het team en het hebben van een gezamenlijk doel. Voor mij is dat doel duidelijk, ik wil de TV finale halen!
Persoonlijk heb ik dit seizoen mijn beste seizoen in de afgelopen 3 jaar gehad en hoop ik op een All-American award, die aan het einde worden uitgereikt aan de top 15 beste bowlers in het land. Voor het seizoen had ik me als doel voorgesteld de top10 te halen en daar tevreden mee te zijn en dus wacht ik nu af of ik dat gehaald heb. Ik had een moeizame start maar heb in de laatste 5 toernooien erg goed gespeeld dus de kans is er zeker. Ik zal het woensdag de 13e horen, tijdens het NCAA banket dat de dag voor de Nationals wordt gehouden. Donderdags spelen we dan 7 5man team games die de ranking voor zaterdag bepalen. Daarna speel je een zogenoemde ‘double-elimination’ bracket, wat uiteindelijk gewoon betekend dat als je 2x een match verliest je er uit ligt. Het kan dus best snel gaan. In zowel 2009 and 2010 gingen we als eerste geplaatst de zaterdag in en hopelijk doen we dat dit jaar ook weer.
De verwachtingen zijn denk ik hoger, maar de wil is er ook meer. Voor 4 van ons is het ons laatste jaar en dus de laatste kans op succes met dit team.

Naast wat kleine pijntjes hier en daar vanwege het vele sjouwen met ballen en het 9x trainen per week zijn we er allemaal echt heeeelemaal klaar voor. We hadden allemaal liever dat we morgen vertrekken dan over een week, maar misschien zijn die paar extra dagen wel goed.
Coach vond dat we ZO goed bezig waren met ’n alle dat we vrijdag maar 1.5u hebben gebowld en zaterdag en zondag vrij kregen. Hij wil voorkomen wat we uitgeblust raken voor we moeten pieken en gaf ons dus wat dagen vrij om te relaxen, de pijntjes proberen kwijt te raken en tijd in te plannen voor huiswerk. We zullen een week van school missen en dat gecombineerd met de vele uren die we op de baan spenderen zorgen soms voor wat verminderde aandacht in de schoolbanken.

Mn papa komt naar Detroit om ons aan te moedigen en komt dan voor een dagje mee terug naar Lincoln vanwege de nodige uitreikingen die ik heb. We komen zondag morgen terug van Nationals en zondag avond is dan de uitreiking van de jaarlijkse cijfers. Mensen krijgen een bronzen medaille voor de gemiddeldes tussen 3.0 en 3.499, zilver voor 3.5-3.749 en dan 3.75 tot 4.0. Een 3.0 is ongeveer te vergelijken met een cijfer tussen de 8.3 en 8.6. Ook al is de studie hier iets makkelijker, ik had vorig jaar (2010) een gemiddelde van al mijn vakken van rond de 3.65 en dat is ongeveer een 9.
Ik krijg dus een mooie zilveren medaillon, vorig jaar had ik een bronzen dus is weer eens wat anders haha.
Daarnaast reiken ze die avond ook de award uit voor Student-Athlete of the Year, een award waar ik voor genomineerd ben door mijn ‘academic-advisor’. Ze vond mij de perfecte kandidaat (zei ze zelf haha) en stelde voor dat ik het aanmeldings proces door ging. Naast het invullen van persoonlijke informatie moest ik een verslag schrijven over de invloed die mijn sport op mijn leven heeft, moest mijn coach een formulier invullen over mijn kwaliteiten vergeleken met anderen in het team nu en in het verleden en moest ik een referentie brief van een professor bijsluiten.
Dat was nog aardig wat werk maar het was leuk om te doen. Ook al verwacht ik absoluuuut niet dat ik win, wie weet.
Die maandag morgen om 6.45 (ECHT WAAR) heb ik dan de uitreiking van de HERO Leadership award, die wordt gegeven aan iemand uit elk team die uitblinkt qua inzet in meer dan alleen zijn/haar sport maar ook vrijwilligerswerk, voorbeeld geven en school resultaten.

Het zijn nogal wat awards en ik weet niet waarom Amerikanen zo gebrand zijn op het weggeven er van, maar het is zeker leuk om te zien dat mensen waarderen wat ik allemaal voor het team en de universiteit doe en de inzet die ik toon voor een goede representatie van beiden. Ik heb veel geleerd hier en dat is voornamelijk te danken aan de atmosfeer die heerst binnen de muren hier. Ik neem die ervaringen met mij mee buiten de muren van de school en de bowling en probeer anderen te laten inzien dat het ook anders kan.

Tot nu toe tel ik de dagen af dat ik weer naar huis kom, ook al zal het afscheid hier niet gemakkelijk worden. Het is super om te zien hoe gehecht ik ben geraakt aan mijn teamgenoten hier en de mentaliteit die hier heerst. Gelukkig heb ik al eens een moeilijk afscheid meegemaakt toen ik hier in 2008 heen vertrok en weet ik dus dat ik het allemaal wel zal overleven.
Ik neem veel ervaringen van hier mee naar huis en met de nodige elektronica in deze tijd is de fysieke afstand best te overkomen!!

Nog 2 weken keihard werken, dan 3 weken genieten van mijn laatste daagjes hier en dan langzamerhand voorbereiden om het leven thuis weer op te pakken.
Heb al ingeschreven voor 2 EBTs van de zomer en kan niet wachten om weer voor mezelf te kunnen bowlen. AAAAALTIJD 5mans gooien komt me namelijk na 3 jaar best uit de neus hahaha

Tot snel mensen, deze keer is het blijvend

Xx Daan

Met HalloBuitenland.nl kun je Daniëlle in Verenigde Staten echt goedkoop bellen!